ضرورت ورود هلدینگ‌ها به سرمایه‌گذاری خطرپذیر

ضرورت ورود هلدینگ‌ها به سرمایه‌گذاری خطرپذیر
۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۶ بدون دیدگاه تیم ورک https://goo.gl/iqgoMp
همه‌روزه فناوری‌های جدیدی توسعه می‌یابند و رقبای جدیدی ظهور می‌کنند که از توان بهتری برخوردار هستند و می‌توانند به راحتی شرکت‌های بزرگ را از گردونه رقابت خارج کنند، بنابراین شرکت‌ها توجه ویژه‌ای به تحقیق و توسعه و استفاده از فناوری‌های روز دنیا داشته و دارند اما تحقیق و توسعه و انجام آن به‌صورت پایلوت و مطمئن بودن به نتایج آن ....
ضرورت ورود هلدینگ‌ها به سرمایه‌گذاری خطرپذیر

مهرناز حیدری دبیر انجمن سرمایه‌گذاری خطرپذیر کشور | همه‌روزه فناوری‌های جدیدی توسعه می‌یابند و رقبای جدیدی ظهور می‌کنند که از توان بهتری برخوردار هستند و می‌توانند به راحتی شرکت‌های بزرگ را از گردونه رقابت خارج کنند، بنابراین شرکت‌ها توجه ویژه‌ای به تحقیق و توسعه و استفاده از فناوری‌های روز دنیا داشته و دارند اما تحقیق و توسعه و انجام آن به‌صورت پایلوت و مطمئن بودن به نتایج آن، بسیار گران تمام می‌شود. به‌خصوص آنکه این شرکت‌ها نمی‌توانند همه دستاوردها، فناوری‌ها و نوآوری‌های روز دنیا را به این شیوه در درون خود تجربه کنند. نکته مهم دیگر، در تمایل زیاد شرکت‌های بزرگ برای تغییر است. حتی اگر مدیران اصلی شرکت علاقه‌مند تغییرات نوآورانه باشند، معمولا در رده‌های میانی سازمان، تغییرات به سختی اتفاق می‌افتد و افراد به‌صورت ذهنی نسبت به تغییر مقاومت نشان می‌دهند. بنابراین از یکسو شرکت‌های بزرگ به‌دنبال دستاوردهای نوآورانه هستند و از سوی دیگر، تمامی امکانات موردنیاز برای تست‌کردن همه فناوری‌های روز دنیا را در اختیار ندارند.

 

جنبه دیگری را نیز در نظر بگیرید: استارت‌آپ‌ها و شرکت‌های نوپایی که اتفاقا در حوزه فناوری‌های مرتبط با استارت‌آپ‌شان متخصص هستند، تیم خوبی شکل داده‌اند، محصول‌شان را تهیه و تست کرده‌اند و اکنون نیازمند منابع مالی برای توسعه تولید آن هستند. به‌علاوه راه طولانی برای دستیابی به سهم بازار بزرگ پیش‌روی خود می‌بینند و وجود شرکت‌های بزرگی که در بازار رخنه کرده‌اند، یکی از چالش‌های آنها در رشد است؛ زیرا اگرچه از نظر فنی ممکن است از این شرکت‌های بزرگ، قوی‌تر باشند، اما توان اجرایی و هزینه‌کرد برای تولید و بازاریابی و توسعه آن را ندارند. حتی ممکن است مهم‌ترین بازار فروش محصول‌شان، همین شرکت‌های بزرگ باشد.

پس راهکار چیست؟ یک راه این است که شرکت‌های بزرگ سهام استارت‌آپ‌ها و شرکت‌های نوپایی که قبلا ایجاد شده را خریداری کنند. این کار از طریق ادغام یا اکتساب استارت‌آپ توسط شرکت بزرگ‌تر صورت می‌گیرد و مدیران استارت‌آپ طبق توافق ممکن است در شرکت بزرگ مشغول به کار شوند. این شیوه، استراتژی خروج بعضی سرمایه‌گذاران و بنیانگذاران استارت‌آپ‌ها است. تنها اشکال آن، ورود فرهنگ سازمانی جدید (استارت‌آپ) به سازمان بزرگ‌تر است که اگر زیرساخت این اتصال فراهم نشده باشد، ممکن است کارآفرینان انگیزه فعالیت خود را از دست بدهند. در عین حال این شیوه، الزاما همه نیازهای نوآورانه شرکت بزرگ را فراهم نمی‌کند، چون ممکن است نیاز شرکت، تاکنون در هیچ استارت‌آپی پاسخ داده نشده باشد. راه دیگر، این است که شرکت‌های بزرگ، اقدام به ایجاد سرمایه‌گذاری خطرپذیر شرکتی یا همان corporate venture capital برای سرمایه‌گذاری در استارت‌آپ‌هایی کنند که در حوزه فعالیت‌های شرکت باشد. این شیوه، بازار قطعی (و البته انحصاری) برای استارت‌آپ‌های موفق ایجاد و کمک می‌کند استارت‌آپ‌ها از شبکه ارتباطات بسیار با ارزش این شرکت‌های بزرگ نیز بهره‌مند شوند و مسیر رشد را بسیار سریع‌تر طی کرده و به بازارهای جدیدی دست یابند که اساسا برای استارت‌آپ‌های کوچک امکان‌پذیر و در دسترس نیستند. به‌علاوه سرعت تصمیم‌گیری شرکت‌های بزرگ برای تامین مالی در مراحل مختلف نیز بیشتر از شرکت‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر عمومی است. سرمایه‌گذاران خطرپذیر عمومی، به‌دنبال دستاوردهای مالی هستند، اما سرمایه‌گذاران خطرپذیر شرکت، به‌دنبال دستیابی به نتایج عملیاتی برای مشکلات‌شان هستند که در نتیجه دستاوردهای مالی بیشتر را نیز به‌دنبال خواهد داشت.
شرکت‌های بزرگ در دنیا اغلب این شیوه را به کار گرفته‌اند و حجم سرمایه‌گذاری‌های زیادی را وارد استارت‌آپ‌های نوآور حوزه خود کرده‌اند؛ از جمله شرکت‌های گوگل، اینتل، مایکروسافت، سامسونگ سیسکو و زیمنس. تا جایی که در سال ۲۰۱۶،  ۳۰درصد کل سرمایه موردنیاز استارت‌آپ‌ها از طریق CVC‌ها تامین شده است. در کشور ما، شرکت‌ها و هلدینگ‌های بزرگی در حال فعالیت هستند که هزینه‌های زیادی برای تحقیق و توسعه می‌کنند که به دلایل مختلف، الزاما همیشه دستاوردهای واقعی ملموسی برایشان نداشته است. در حالی که خبرگی، ارتباطات و بازار خوبی که در اختیار دارند، می‌تواند یک موقعیت برد-برد برای استارت‌آپ‌ها نیز باشد، به شرطی که قابلیت پذیرش ریسک، آموزش درست و انتقال تجربیات و نیازهای‌شان به این استارت‌آپ‌ها را در خود تقویت کنند. راه‌اندازی CVC در کنار ایجاد مراکز نوآوری اختصاصی، می‌تواند علاوه بر اینکه نوآوری را وارد سازمان‌ها کند، کل اکوسیستم فعالیت آن شرکت را از طریق ایجاد نیازهای جدید، رقابت‌های جدید و محصولات جدید، تحت‌الشعاع قرار دهد و منجر به رشد شود زیرا اگر اکوسیستم یک صنعت بزرگ شده باشد، شرکت‌های آن صنعت نیز مجال توسعه پیدا خواهند کرد.
 

 

افزودن دیدگاه جدید

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.‎
Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.‎