داداش و غایب ‌علی شما را یاد کدام برند می‌اندازند؟

سرگذشت یکی از مشهورترین کارخانه‌های شکلات‌سازی کشور که دو برند مستقل از دل آن درآمد
داداش و غایب ‌علی شما را یاد کدام برند می‌اندازند؟
نگاهی به بسته‌بندی محصولاتش کافی است تا در کنار نام تجاری آشنایش، چشم‌مان به عنوان شرکت «داداش برادر» بیفتد و از خودمان بپرسیم چرا داداش برادر. اما سرگذشت‌شان در‌ وارد‌کردن تجربه پخت شیرینی و شکلات از روسیه، می‌گوید  ...
داداش و غایب ‌علی شما را یاد کدام برند می‌اندازند؟

نگاهی به بسته‌بندی محصولاتش کافی است تا در کنار نام تجاری آشنایش، چشم‌مان به عنوان شرکت «داداش برادر» بیفتد و از خودمان بپرسیم چرا داداش برادر. اما سرگذشت‌شان در‌ وارد‌کردن تجربه پخت شیرینی و شکلات از روسیه، می‌گوید انتخاب چنین نامی برای کارخانه‌ای که اولین فعالیت‌های تولیدی‌اش به سال ۱۳۲۴ برمی‌گردد، چندان هم عجیب نیست. حکایت دو برادری که در پی سال‌ها کار در شیرینی‌پزی‌های روسیه و آشنایی با شیوه‌های ساخت شکلات تصمیم گرفتند با ورودشان به تبریز کسب‌وکاری در این مسیر راه‌اندازی کنند و بعد عنان کارخانه را به خانواده بسپرند تا همچنان چرخ تولید شکلات‌ها و تافی‌های کارخانه بچرخد. هر چند امروز دیگر اثری از شکلات‌های دهه بیست که با نام ریس یا آیریس به بازار می‌آمدند، باقی نمانده و برادران بیوک حاضر به ادامه همکاری در یک کارخانه شکلات‌سازی واحد نشدند، حاصل بیش از هفتاد سال کار در صنایع خوراکی، دو برند آیدین و شونیز را خلق کرد که امروز هر دو وامدار همان کارگاه تولیدی داداش برادر هستند. 

  •  تولید شکلات ایرانی به شیوه روسی

آغاز راه تولید شکلات‌های داداش‌ برادر که یادگاری از روش‌های پخت شیرینی و شکلات روسی بودند، به بیش از هفتاد‌سال قبل برمی‌گردد. دو برادر به نام‌ها‌‌‌‌‌‌‌ی داداش و غایب‌علی بیوک در تبریز که حالا به دلیل تعدد کارخانه‌ها‌‌‌‌‌‌‌ی شرینی و شكلات‌سازي به عنوان پایتخت شکلات صنعتی ایران شناخته مي‌‌‌‌‌‌شود، به فکر راه‌اندازی کارگاه تولید آبنبات و تافی کره‌ای افتادند و محصول جدیدی را با خلاقیت خود تولید کردند که «ریس» نام گرفت و نام آنها ‌‌‌‌‌‌‌ را در بازار خوراکی این شهر سر زبان‌ها ‌‌‌‌‌‌‌ انداخت.
برادران بیوک در سال‌ها‌‌‌‌‌‌‌ی بعد با توسعه و گسترش کار خود و کارگاهشان به فکر ثبت شرکتی به نام تجاری «داداش برادر» افتادند. آنها شركتشان را در اداره ثبت شرکت‌ها‌‌‌‌‌‌‌ی تبریز ثبت كردند؛ کارخانه تولید شکلات، آبنبات و... در سال ۱۳۴۱  تاسیس شد و حالا بیش از ۵۴سال سابقه فعالیت دارد. برادران بیوک با خرید و بهره‌گیری از ماشین‌آلات صنعتی و اتوماتیک و همچنین توجه به بازار و علاقه مشتریان کارشان را خیلی زود گسترش دادند و توانستند محصولات جدیدی را به بازار عرضه کنند و در گوشه و ‌کنار ایران مشتریان بسیاری داشته باشند. البته این دو برادر در میانه‌ها‌‌‌‌‌‌‌ی راه ادامه کار و گسترش و توسعه فعالیت‌ها‌‌‌‌‌‌‌ی صنعتی، کارخانه داداش‌برادر را به وارثان خود یعنی رسول و پرویز واگذار کردند؛ دو برادری که همچون پدر و عموی خود دوشادوش هم تلاش کردند و توانستند جایگاه ویژه‌ای را برای کارخانه داداش‌برادر در بازار داخل و حتی خارج از کشور ایجاد کنند. 
آنها هم‌‌‌‌‌‌‌ برای توسعه کار در دهه ۵۰ ماشین‌آلات جدیدی به مجموعه اضافه کردند و همچنین برای عمومی‌کردن فعالیتشان در دهه ۶۰ راه برندسازی در پیش گرفتند و نام تجاری آیدین را در سال ۱۳۶۱ برای محصولات خود انتخاب کردند و آن را به ثبت رساندند که امروز نامی بسیار شناخته‌شده در صنعت شيرینی و شکلات ایران به شمار مي‌‌‌‌‌‌رود.

  •  جدایی دو برادر

درکنار موفقیت‌ها‌‌‌‌‌‌‌ی بسیار، روزهای سختی هم در کارخانه و گروه صنعتی داداش‌برادر وجود داشته که بی‌شک سخت‌ترین آن مربوط به تحولات سال ۱۳۸۸ و جدایی دو برادر از یکدیگر و شروع مجدد برای هردوی آنها ‌‌‌‌‌‌‌بوده است. پرویز بیوک در گفت‌وگویی درباره دلیل جدایی دو برادر و کارخانه‌ها‌‌‌‌‌‌‌یشان می‌گوید: «بقا و توسعه مجموعه پدری که با توجه به توسعه و ‏گسترش روزافزون آن ایجاد دو شرکت مستقل را ضروری مي‌‌‌‌‌‌ساخت، از یک سو و همچنین وجود تفکرات مدیریتی و رفع ‏موانع سلیقه‌ای در توسعه شرکت، ما را بر آن داشت تا با تفکیک مجموعه تولیدی پدری - که در سال ۱۳۲۴ از سوی ‏پدر و عمویمان تاسیس شد- به دو واحد در سال ۸۸، شرایط را برای دو مدیریت مستقل (به‌جای دو مدیریت همزمان) فراهم سازیم تا با اتخاذ این راهکار، زمینه رشد واحد تولیدی‌مان بیش از ‏گذشته امکان‌پذیر شود.‏‎»
در این تغییر و تحولات رسول بیوک برادر کوچک‌تر مسئولیت کارخانه آیدین، برند خانوادگی را برعهده گرفت و پرویز بیوک نیز شرکت جدیدی را با برند شونیز راه‌اندازی کرد. البته هردوي آنها ‌‌‌‌‌‌‌ همچنان نام گروه صنعتی داداش ‌برادر را بر مجموعه خود نهاده‌اند و در سایتشان از آن استفاده کرده‌اند با این تفاوت که یکی داداش‌برادر (آیدین) است و دیگری داداش‌برادر(شونیز) و هردو کارخانه در بازار شکلات و شیرینی ایران نسبتا معروف و البته رقیب هم هستند. 
هرکدام از این برندها بیش از ۲۰ درصد از سهم بازار تولید محصولات شکلات و شیرینی صنعتی در کشور را در اختیار دارند.

  •  سهم دو برند هم‌خانواده از بازار ایران

با آنکه ۷ سال از تاسیس کارخانه شكلات‌سازي شونیز بیشتر نمی‌گذرد، اما تجربه مدیریت بیش از چهاردهه‌ای پرویز بیوک را پشت سر خود دارد و از همین روست که خیلی زود توانسته جایگاه ویژه‌ای در بازار داخلی و خارجی به دست بیاورد. پرویز بیوک مجموعه تازه صنعتی داداش‌برادر شونیز را تا جایی ارتقا داده که هم‌اکنون بیش از ۶۰ محصول در این کارخانه تولید شده‌ و محصولات آنها از طریق ۱۵ نمایندگی روانه نقاط مختلف کشور می‌شوند. امروز شونیز با اینکه نسبت به آیدین برندی نوپا محسوب می‌شود، بیش از ۳۲۰۰ نفر پرسنل داشته و در کارخانه‌ای با ۸۰ هزار متر مربع مشغول به کار است. ‏او در گفت‌وگویی درباره کارخانه تولیدی‌اش می‌گوید: «در گذشته برند تنها شامل اسم و پکیج بود. در حالی که امروز موارد دیگری ‏همچون فروش، پخش، وصول و خدمات پس از فروش را نیز دربرمي‌‌‌‌‌‌گیرد. از ‏همین رو شرکت‌ها‌‌‌‌‌‌‌ی بزرگ برای جلوگیری از آسیب‌ها‌‌‌‌‌‌‌ی احتمالی، بهره‌گیری از چند برند را در دستور کار دارند تا در ‏صورت صدمه دیدن اعتبار یک برند محصولات دیگر دچار مشکل نشوند.»
در کنار موفقیت‌ها‌‌‌‌‌‌‌ی سال‌ها‌‌‌‌‌‌‌ی گذشته پرویز بیوک و کارخانه شونیز به نظر می‌رسد برادر کوچک‌تر خانواده یعنی رسول هم توانسته مسیر موفقیت را در برند آیدین حفظ کند و حتی کار را بیش از گذشته توسعه دهد. مجموعه آیدین هم امروز با بیش از ۳۵۰۰ نفر پرسنل همکاری کرده و اعلام می‌کند برندش به دنبال آن است تا با اضافه‌کردن خط تولید مواد خوراکی جدید همچون پاستیل و انواع شکلات‌ها‌‌‌‌‌‌‌ و بالابردن حجم تولید خود علاوه بر ایجاد فرصت‌ها‌‌‌‌‌‌‌ی شغلی جدید، سهم بیشتری از بازار را به دست بیاورند.

افزودن دیدگاه جدید

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.‎
Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.‎
لوگوی جشنواره وب و موبایل ایران