با استقبال شرکت‌های متعدد بخش خصوصی از حوزه‌های حمل‌ونقل هوشمند، موج تجهیز ناوگان حمل‌ونقل عمومی به پرداخت الکترونیک راه افتاد و چندی بعد، راه‌حل پرداخت الکترونیک در کلانشهرهایی ازجمله تهران، مشهد، کیش،‌ اهواز، قزوین، اصفهان و کرمان اجرا شد که در برخی شهرها از جمله مشهد، موفقیت بیشتری حاصل شد؛ به‌طوری‌که پرداخت نقدی کرایه کاملا از ناوگان حمل‌ونقل عمومی این شهر حذف شد.

به گفته محمد جلالیان، کارشناس ارشد حوزه پرداخت خرد، این فناوری در ایران ابتدا با کارت‌های هوشمند غیرتماسی از نوع Mifare شکل گرفت که پس از گذشت ۲۰ سال از عمر این نوع کارت‌ها در جهان، نقص‌هایی از نظر امنیتی به آن‌ها وارد شد. درنتیجه در سال 13۸۹، پرداخت الکترونیک مبتنی بر کارت از کارت‌های ناامن قبلی به سمت کارت‌های هوشمند از نوع DesFire  سوق پیدا کرد و در اولین پروژه گسترده شهری در «من‌کارت» مشهد مورد استفاده قرار گرفت و هم‌اکنون ۶ میلیون و 500 هزار کارت شهروندی من‌کارت از این نوع در حال استفاده است.

جلالیان ادامه می‌دهد: «این روندی که ایران در پرداخت الکترونیک در پیش‌گرفته را پیش ‌از این، کشورهای اروپایی و آسیای‌شرقی رفته‌اند؛ اما روند کلی پرداخت الکترونیک در ناوگان حمل‌ونقل جهانی تفاوت‌هایی با ایران دارد. تجربه جهانی نشان می‌دهد شرکت‌های موفق این بازار، کنسرسیومی متشکل از فعالان صنعت حمل‌ونقل و صنعت بانکداری هستند؛ چراکه بانک‌ها متولی پرداخت الکترونیک محسوب می‌شوند.»

لینک کوتاه : http://bit.ly/2LsQzEQ

دیدگاه شما چیست؟

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید